پارسا عزیزی (wallen)
برای من سؤال بود که «چهرۀ مرد هنرمند در جوانی» جیمز جویس چطور می‌تواند روی صحنه برود؟ رمانی که بیشتر در ذهن و زبان می‌گذرد تا در رخداد. بعد از دیدن اجرا واقعاً کیف کردم. مهم‌ترین مزیت برایم دقیقاً همین بود: شما این اثر را در مدیوم خودتان، یعنی تئاتر، ساختید و از ظرفیتهای خودِ تئاتر استفاده کردید. به جای تقلید از ادبیات. و در این بازآفرینی بسیار موفق بودید. این بدن بازیگر، فضا، نور، صدا، سکوت، ریتم و حضور زنده روی صحنه بود که دنیای ذهنی شخصیت را قابل دیدن و حس کردن می‌کرد. اجرای درست و حسابی‌ای بود؛ دستمریزاد.